تقدیم به آنکه آفتاب مهرش درآستانه قلبم همچنان پابرجاست وهرگزغروب نخواهدکرد

بزرگترین آرزویم این بود که کوچکترین آرزوی تو باشم

   

سلام به تمام دوستان گلم................................................................

 

ولنتاین روبه تمام دوستان عزیزم تبریک می گم....................................

 فکرمی کنم که حالا دیگه وقتش رسیده که صمیمانه ازتمام دوستان عزیزم که توی تنهایم وروزای سخت همیشه  کنارم بودن وبهم دلگرمی دادن تشکرکنم کرچه این کاری کوچیکی هستش واین روهمه می دونم که محبتای شما  دوستان عزیزم روهیچ وقت نمی شه جبران کرد ازدوستان عزیزم ازکسی که هرباربه وبلاگم می یاد وکلی برام ازعشق وامید می گه ولی هیچ اسمی ازخودش واسم نزاشته،شهره جان  عزیزکه همیشه کنارم بوده ،رهاجان عزیزم که همیشه همراهم بوده وهیوقت تنهام نزاشته(وبلاگ دل شکسته)  ،بیتای عزیزم خیلی بهم لطف دارند(آبی عشق)  ،ساقی عزیزم که همیشه بهم محبت داشته ،  د نیا جان عزیزم که هیچوقت تنهام نزاشته ، سمیه  جان عزیز ،    افشین جان عزیز، دادش محسن ، آقای سیدامیرحسین مولانای عزیزم که خیلی بهم لطف داره ، پگاه  جان (دخترتنها) ، صادق جان عزیز ، فرهاد گل ، اسد جان ، شیرین جان عزیزم ، لیداجان عزیز ، محمدرضای  نازنین ، مژگان جان عزیز ، بانوی پاییز که خیلی بهم لطف داره مدتی هم هست که ازشون خبری نیست ، گندم  جان عزیز ، صدف خانم گل ، تارای عزیز ، نسترن جان عزیز ، آبجی هدیه عزیزم ، سیما جان عزیزم که همیشه  همراهم بوده ، آقای امین مومنی عزیزم که بهم لطف دارن ، هدی جان عزیزم ، فرشته جان عزیزم ، محب آقا رسول الله  عزیز  ،  وارینا جان عزیزم که خیلی بهم لطف دارند  ،  وخیلی ازدوستان گلم که منو یاری دادندتا بتونم این روزای سخت روپشت سر بزام واسشون آرزوی موفقیت رودارم وامیدوارم که همیشه توی زندگیشون خوشبخت وپیروزباشند واین روزبزرگ  روهم به تمام عاشقای دنیا تبریک می گم............................................   

دوست دارشما محمدرضا...............................................................

                                   

اول به نام عشق. . . دوم به نام تو. . . سوم به یاد مرگ . . . بر لوح شیشه ای قلبت بنویس: یا تو و عشق، یا من و مرگ زمان! به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نیست.... بوسیدن قول ماندن نیست..... و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست

به شهر عشق نمیرم بی تو هرگز ، نشم عاشق نمیرم بی تو هرگز غروب بی کسی ها مونسم شد ، ببین بی تو چه پیرم ، بی تو هرگز نیای روزی که رو لب باشه آهی نه عشق باشه ، نه از من یک نگاهی نیای روزی ببینی از غم تو ، نمونده بر سرم موی سیاهی میدونم که تو عاشق پرستی ، به رو من چرا درها رو بستی نمیگیری سراغی از دل من ، چرا کوه امیدمو شکستی نه یک لبخند ، نه حرفی تازه دارم ، تو رفتی جز خدا ، چیزی ندارم نیاد روزی ببینم بیقرارم ، به آهی پر ز غم عزم دیارم

 

دلم بدجوری گرفته..هر طرف که نگاه میکنم تو رو میبینم.. عطرتو حس میکنم و صداتو میشنوم..اما تو هیچ وقت نیستی... میترسم دستاتو تو دستم بگیرم..میترسم بلور انگشتاتو بشکنم... می ترسم تو هم مثل من بوی تنهایی و غربت بگیری.. می ترسم این بغض هزار ساله به تو هم سرایت کنه... من از مرگ نمی ترسم از رفتن تو می ترسم.. می ترسم تو بری و من نمیرم! می ترسم بدون تو زنده بمونم دلم گرفته...!! مثل تموم شبهایی که گذشت..!! مثل تموم شبهایی که بدون تو خواهند اومد...!! روزگارم از شبهای بی ستاره تو هم تیره تر شده.. تنها یادت هست که امیدسپیده ای هرگز نیومده رو تو دلم زنده نگه میداره...دیگه زیر بارون خیس نمیشم..!! یاد اون چتری که بالای سرم گرفتی تا ابد با منه.. من و ببخش که هنوز ازت پرم ..که هنوز نمیتونم ازت دل ببرم.. راستی تا حالا شده اون قدر دلت برای کسی تنگ بشه که با شنیدن اسمش هم بغض گلوتو بگیره؟؟ تا به حال شده اون قدر بخوای برای یه نفر بمیری  که از زنده بودنت هم خسته بشی؟؟ یا شده دلت بخواد زمین و زمان متوقف بشن تا نگاهی که به تو خیره شده لحظه ای بیشتر باقی بمونه؟؟میدونی... من عاشقم چون فقط یه بار تو دلم زلزله اومد اما از زلزله بم هم مخرب تر.. چون همیشه قلبم واسه یه نفر زد (واسه تو)...میدونی... تو هیچ وقت نتونستی ذهنمو بخونی..اشکمو ببینی.. صدامو نشنیدی..صدایی که خودت خفش کردی.. صدایی که یه روز بهت میگفت دوست دارم عشق من پاک بود..عشق من با عشقای حالا فرق داشت وقتی میگفتم دوست دارم با بند بند وجودم میگفتم.. اما هیچ وقت نفهمیدی.. اما بازم میخوام از تو بنویسم ..میدونی چرا؟؟ چون اول و اخر لحظه هام تویی... بذار همیشه پریشونت بمونم میذاری که ؟؟ تو رو خدا اینم ازم نگیر من میمیرم

                                      

   

امشب از آسمان دیده ی تو.............................................................

روی شعرم ستاره می بارد.............................................................

در زمستان دشت کاغذها...............................................................

پنجه هایم جرقه می کارد...............................................................

 

شعر دیوانه ی تب آلودم................................................................

شرمگین از شیار خواهش ها..........................................................

پیکرش را دوباره می سوزد...........................................................

عطش جاودان آتش ها.................................................................. 

آری آغاز دوست داشتن است.........................................................

گرچه پایان راه نا پیداست..............................................................

من به پایان دگر نیندیشم................................................................

که همین دوست داشتن زیباست.......................................................

 

از سیاهی چرا هراسید ن..............................................................

شب پر از قطره های الماس است....................................................

آنچه از شب به جای می ماند..........................................................

عطر خواب آور گل یاس است........................................................

 

آه بگذار گم شوم در تو.................................................................

کس نیابد دگر نشانه ی من.............................................................

روح سوزان و آه مرطوب.............................................................

بوزد بر تن ترانه من...................................................................

 

آه بگذار زین دریچه باز................................................................

خفته بر با ل گرم رویاه................................................................

همره روزها سفر گیرم.................................................................

بگریزم ز مرز د نیاها..................................................................

 

دانی از زندگی چه میخواهی..........................................................

من تو باشم… تو… پای تا سر تو...................................................

 

زندگی گر هزارباره بود................................................................

بار دیگر تو… بار دیگر تو...........................................................

 

آن چه در من نهفته دریا یست.........................................................

کی توان نهفتنم باشد....................................................................

با تو زین سهمگین توفا ن..............................................................

کاش یارای گفتنم باشد..................................................................

 

بس که لبریزم از تو میخواهم.........................................................

بروم در میان صحراها.................................................................

سر بسایم به سنگ کوهستان...........................................................

تن بکوبم به موج دریاها...............................................................

 

آری آغاز دوست داشتن است.........................................................

گرچه پایان راه نا پید است.............................................................

من به پایان دگر نیند یشم...............................................................

که همین دوست داشتن زیبا ست......................................................

 

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته .....................................

از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته................................

یک سینه غرق مستی دارد هوای باران...........................

از این خراب رسوا امشب دلم گرفته...............................

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم.................................

شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته....................................

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه....................................

باید شود هویدا امشب دلم گرفته......................................

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو................................

پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته................................

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است............................

فردا به چشم اما امشب دلم گرفته....................................

 
 
  

بچه بودم فقط بلد بودم تا 10 بشمرم نهایت هر چیزی همین 10 تا بود از بابا بستنی که می خوا ستم10 می خواستم مامانو 10 تا دوست داشتم خلا صه ته دنیا همین 10 تا بود و این 10 تا خیلی قشنگ بود حالا نمی دونم که دنیا چقدره نهایت دوست داشتن چندتاست ده تا بستنی هم کفافمو نمی ده خیلی هم طمعه کار شده ام اما می خوام بگم دوستت دارم می دونی چقدر؟ به اندازه همون ده تای بچگی

پنجشنبه ٢٥ بهمن ۱۳۸٦ | ٧:۳٦ ‎ب.ظ | محمدرضاهرمزی | نظرات () |

www . night Skin . ir