تقدیم به آنکه آفتاب مهرش درآستانه قلبم همچنان پابرجاست وهرگزغروب نخواهدکرد

بزرگترین آرزویم این بود که کوچکترین آرزوی تو باشم

تقدیم به آنکه یادش درذهنم،عشقش درقلبم،وعطرمهربانی اش درتمام وجودم همیشه هست...!!*

                             

 

اهل گرد م، دل دیوانه اگر بگذارد

 


نخورم می، غم جانانه اگر بگذارد

گوشه ای گیرم و فارق ز شر و شور شوم

 


حسرت گوشهء میخانه اگر بگذارد

عهد کردم نشوم همدم پیمان شکنان

 


هوس گردش پیمانه اگر بگذارد

معتقد گردم و پابند و ز حیرت برهم

 


حیرت این همه افسانه اگر بگذارد

شمع می خواست نسوزد کسی از آتش او

 


لیک، پروانهء دیوانه اگر بگذارد

دگر از اهل شدن کار تو بگذ
 شتم من

 


چند گویی دل دیوانه اگر بگذارد؟

                    

 

با من امشب چیزی از رفتن نگو
نه! نگو! از این سفر با من نگو
من به پایان می رسم از کوچ تو
با من از آغاز این مردن نگو
کاش می شد لحظه ها را پس گرفت
کاش می شد از تو بود و تا تو بود
کاش می شد در تو گم شد از همه
کاش می شد تا همیشه با تو بود
با من امشب چیزی از رفتن نگو
نه! نگو! از این سفر با من نگو
من به پایان می رسم از کوچ تو
با من از آغاز این مردن نگو
کاش فردا را کسی پنهان کند
لحظه را در لحظه سرگردان کند
کاش ساعت را بمیراند به خواب
ماه را بر شاخه آویزان کند
می روی تا قصه را غم نامه تدفین گل
می روی تا واﮋه را باران خاکستر کنی
ثانیه تا ثانیه پلواره ویران شدن
می روی تا بخشی از جان مرا پرپر کنی
با من امشب چیزی از رفتن نگو
نه! نگو! از این سفر با من نگو
من به پایان می رسم از کوچ تو
با من از آغاز این مردن نگو

                             


 

توی سرمای زمستون
رو بخار پشت شیشه
اسمتو نوشتم اما
میدونم بی تو نمیشه
میدونم که با تو بودن یه هوای دیگه داره
این دل عاشق و تنها ، طاقت دوری نداره
همه ی شعرام و خوندم
که تو برگردی دوباره
آخه این دلم بجز تو ، هیچ کسی رو دوست نداره
       

                      

                                                                 

                             

                     

                   

چهارشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٦ | ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ | محمدرضاهرمزی | نظرات () |

www . night Skin . ir