تقدیم به آنکه آفتاب مهرش درآستانه قلبم همچنان پابرجاست وهرگزغروب نخواهدکرد

بزرگترین آرزویم این بود که کوچکترین آرزوی تو باشم

وااااای چقدر حرف دارم . دلم یه تکیه گاه میخواد کسی که بتونه محکم بغلم کنه و من از سرما نلرزم ، کسی که بفهمه معنی دوست داشتن و ارزش دوست داشتنو داشته باشه ولی افسوس که نیست اگر هم هست با من نیست

 

شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٦ | ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ | محمدرضاهرمزی | نظرات () |

www . night Skin . ir