تقدیم به آنکه آفتاب مهرش درآستانه قلبم همچنان پابرجاست وهرگزغروب نخواهدکرد

بزرگترین آرزویم این بود که کوچکترین آرزوی تو باشم

                             دلم را جز تو کس دلبر نباشد     به جز شور تو ام در سر نباشد

                             دل من را تو عمداْ می کنی تنگ     که تا جای کس ديگر نباشد 

                          ............................................................................

                                 آخر از عشق تو ساکن کلیسا می شوم 

                              می کشم دست از مسلمانی مسیحا می شوم

                                 می نشینم بر کشتی عشق ات همچو نوح

                                 یا به ساحل می رسم یا غرق دریا می شوم

                                     ساحل افتاده گفت: گرچه بسی زيستم

                                     هيچ نه معلوم شد آه که من کيستم

                                موج ز خود رفته ای تيز خوروشید و گفت:

                                    هستم اگر می روم گر نروم نيستم.

..........................................................

پنجشنبه ۱٢ مهر ۱۳۸٦ | ۱:۱٦ ‎ق.ظ | محمدرضاهرمزی | نظرات () |

www . night Skin . ir