تقدیم به آنکه آفتاب مهرش درآستانه قلبم همچنان پابرجاست وهرگزغروب نخواهدکرد

بزرگترین آرزویم این بود که کوچکترین آرزوی تو باشم

 

¤ تو نقاشی احساس خدايی


می خواهم اینجا

در این خلوتگه خاموش و تاریک

بر این زورق های شیشه ای ِ دل

در این سکوت از شبهای دلتنگی

با کمی مستی

که این مستی نه از شور شرابی

که مستی از شراب جام عشق ناب یادت

که مستی از همه شور و شعف

از درک پر از ناباوریهای دل دلتنگ

از تو گویم

از تو ای آرامشم

                                               از تو که بال همه پرواز پیش تو حقیر است

                                               از تو که نور همه دنیا ز نور چهره ات کمرنگ و شرمگین است

                                               از تو که درک همه هستی ز دل داری

                                               این دل  بی جان

                                               روح سرشار از همه احساس را

                                               درون پیله ات پروانه دادی

                                               تو را گویم

براستی ، تو همچون دیگران از آب و خاکی ... !؟

که خلق در چشم من پیش تو هیچ اند

آه می دانم

                                             تو مروارید چشمان خدایی

                                             تو سر مستی احساس خدایی

                                             تو همه درک خدا از هرچه زیبایی

                                             تو یک ناباور از خلق خدایی

                                             تو روحت ، وجودت ، همه از مست خدایی

                                             تو نقاشی احساس خدایی

                                             تو یک آزاده ی درک خدایی

                                             تو یک دیوانه ی شور خدایی

                                             آه ، خدایم

من از همپاییه با تو سخت در شگفتم

که من را این چنین لایق بداند

در کنار تو

دست در دستان احساس خدا دارم

خداوندا

             شاید این خوابیست !

            مرا از خواب بیدارم مکن هرگز

            اگر خوابیست

 

¤ خوشحالم


 من خوشحالم

 من خوشحال از صدای تکرار نفسهای توأم

 از فریاد بی گمان دستامان

 که چه دلچسب بر پوست تنمان میلغزند و عشق را فریاد می زنند

 خوشحال از پیچش پر طپش پاهامان که احساس را معنا می کنند

                                    آری ، من خوشحالم

                                    خوشحال از سکوت چسبناک لبهامان که آرامش را زمزمه می کنند

                                    از بوسه ی باد بر تن عریانمان که طراوت زندگی را آشکار می کند

                                    خوشحال از تکرار با تو بودنها

                                    خوشحال از لحظه هايي که با فکر تو سپری ميشوند

                                    خوشحالم که  میدانم هر لحظه به من فکر می کنی

                                    خوشحال از آرامش همیشگی که در کنار تو دارم

                                    از آرامشی که با تو دارم

                                    و باز خوشحال که چون توئی دارم

                                    آری عزیزم بدان و ببین که من خوشحال از داشتن توأم 

                                    خوشحالم که دوستت دارم

                                    ...

دلم برات تنگ شده

جمعه ٢٧ مهر ۱۳۸٦ | ٤:۱۱ ‎ق.ظ | محمدرضاهرمزی | نظرات () |

www . night Skin . ir